Nazwa: Długonos ciernisty, Węgorzyk ciernisty, Ostronos, Węgorek

Nazwa łacińska: Macrognathus aculeatus

Rząd: Szczelinokształtne (Synbranchiformes)

Rodzina: Długonosowate (Mastacembelidae)

Pochodzenie: południowo- wschodnia Azja

Wielkość: 30-35 cm

Usposobienie: Średni agresywne - w stosunku do małych ryb

Wielkość akwarium: > 250 l

Temperatura wody: 22–28°C

Parametry wody: miękka, od zasadowej do lekko kwaśnej

Pokarm: Żywy i mrożony, mięsny

Charakterystyka:
Długonos ciernisty zamieszkuje słodkie i słonawe wody południowo- wschodniej Azji o piaszczystym dnie. Charakteryzuje się silnie wydłużonym ciałem, bocznie spłaszczonym ciałem, upodabniającym go do węgorza. W naturalnych warunkach osiąga długość około 35 cm, jednak w hodowli rzadko spotyka się osobniki dłuższe niż 30 cm. Ryba posiada bardzo długi, ostro zakończony pysk. Płetwa grzbietowa
i odbytowa są silnie cofnięte i niemal złączone z zaokrąglona płetwą ogonową. Na grzbiecie można zauważyć rząd kolczastych wyrostków poprzedzających płetwę grzbietową. Ma tylko jedną parę płetw parzystych występujących tuz za pokrywami skrzelowymi. Ubarwienie od brązowego do jasnożółtego
z charakterystycznym marmurkowym wzorem. Brzuch jest zazwyczaj jaśniejszy od reszty ciała. Wzdłuż linii bocznej biegnie, nie zawsze widoczna, żółta, przerywana linia. Płetwy w tym samym kolorze co ciało, jedynie na płetwie grzbietowej znajduje się kilkanaście dużych, czarnych plam z jasnymi obwódkami, przypominających oczy. Płeć niemal niemożliwa do odróżnienia. Samice są zazwyczaj nieco okrąglejsze od samców.

Długonos ciernisty jest rybą drapieżną, ale najedzony zazwyczaj nie niepokoi współmieszkańców, choć mogą zdarzyć się wyjątki. Zazwyczaj poziom agresji jest odwrotnie proporcjonalny do ilości ryb tego gatunku, dlatego najlepiej byłoby trzymać grupę długonosów. Niestety ze względu na wielkość tych ryb, jest to dość trudne do realizacji w związku z czym zazwyczaj akwaryści decydują się na najwyżej dwie sztuki. Może być hodowany w akwarium towarzyskim z rybami niewiele mniejszymi od siebie. Małe rybki może potraktować jako darmową przekąskę. W ciągu dnia zazwyczaj leży zagrzebany w piasku na dnie, staje się aktywny wieczorami i nocą. Przebywa głównie w dennej strefie zbiornika.

Akwarium dla długonosa powinno być bardzo duże, a przede wszystkim posiadać dużą powierzchnię dna. Wysokość nie jest tak istotna. Ze względu na to, że ryba może wyskakiwać, konieczne jest wyposażenie zbiornika w solidną i szczelną pokrywę. Dno należy wysypać piaskiem lub drobnym żwirem na głębokość pozwalającą na całkowite zakopanie się w nim ryby. Długonosy lubią akwaria z dużą ilością kryjówek. Do dekoracji można użyć płaskich kamienie, korzeni, kawałków drewna oraz jakichkolwiek elementów, między którymi osobnik będzie mógł się ukrywać w ciągu dnia. Obsadzanie akwarium roślinnością zakorzenioną w podłożu mija się z celem, ponieważ będzie ona regularnie wykopywana, dobrze natomiast sprawdzą się rośliny pływające. Długonosy najlepiej czują się w miękkiej, lekko kwaśnej wodzie o temperaturze z zakresu od 22–28°C. Tolerują także niewielkie zasolenie. Akwarium powinno być wyposażone w bardzo skuteczną filtrację oraz niezbyt jasno oświetlone.

Jak wszystkie drapieżniki, długonosy najchętniej spożywają żywe pokarmy np. larwy owadów lub małe rybki. Nie pogardzą także mrożonkami. Można im podawać mrożone dafnie, artemię oraz mięso ryb. Raczej nie będą jadły płatków lub granulek. Najlepszą pora karmienia jest wieczór. Pokarm pobierany jest z dna, choć bardzo przegłodzony długonos może próbować żerować również przy powierzchni.

Rozmnażanie:
Długonos ciernisty jest trudny do rozmnożenia w niewoli. Dojrzałość płciową osiągają wraz z długością około 15 cm. Do tarła może skłonić je podmiana wody oraz obfite karmienie żywym pokarmem. Samo tarło trwa kilka godzin, w czasie których ryby ganiają się po całym zbiorniku. W końcu samica składa wśród roślin pływających jaja, które następnie są zapładniane przez samca. Po upływie 3 do 5 dni z jaj wylęgają się młode. Narybek jest trudny do utrzymania i bardzo w wrażliwy na zmianę parametrów wody. Często też zapada na choroby grzybicze.

Podziel się tym artykułem ze znajomymi:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Galeria