Nazwa: Pielęgnica nikaraguańska

Nazwa łacińska: Hypsophrys nicaraguensis

Rząd: Okoniokształtne (Perciformes)

Rodzina: Pielęgnicowate (Cichlidae)

Pochodzenie: Ameryka Środkowa

Wielkość: 15-25 cm

Usposobienie: Spokojna, ale terytorialna

Wielkość akwarium: > 240 l

Temperatura wody: 24-27 °C

Parametry wody: Twarda, pH 7,5-8,5

Pokarm: Żywy, suchy, mrożony

Charakterystyka:
Pielęgnica nikaraguańska w naturze występuje w jeziorach, rozlewiskach i wolno płynących fragmentach Nikaragui i Kostaryki. Ma smukłe, wydłużone ciało. U samców z wiekiem zaczyna się uwidaczniać garb tłuszczowy na czole. Gatunek ten występuje w dwóch podstawowych odmianach barwnych. Najpopularniejsze jest Pielęgnica nikaraguańskie, u których dominującym kolorem jest żółty, przechodzący w niebieski na głowie i grzbiecie. Wzdłuż tułowia ciągnie się charakterystyczny czarny pasek. U drugiej z odmian dominującą barwo jest pomarańczowo- czerwona.

Różnice między płciami są dość wyraźnie zaznaczone. Samce mają wyższą i bardziej kanciastą sylwetkę niż smukłe samice. Są też od nich znacznie większe, a na czole można zauważyć garb tłuszczowy. Samice zazwyczaj mają wyraźniejszy pasek na boku, który u samców może częściowo zaniknąć lub przybrać postać plam.

Pielęgnice nikaraguańskie są raczej spokojne, jednak w czasie tarła mogą wykazywać silny terytorializm, dlatego najlepiej odnajdą się w akwarium jednogatunkowym. Mogą być również trzymane z innymi spokojnymi pielęgnicami, jednak wymaga to bardzo dużego zbiornika w wyraźnie zaznaczonymi rewirami. Ryby są bardzo aktywne, często i szybko pływają. Przebywają głównie w dolnej i środkowej części zbiornika.

Za względu na sporą aktywność i dość pokaźny rozmiar wymagają dużego, a przede wszystkim długiego zbiornika. Minimalna pojemność dla jednej pary to 240 l, przy czym długość powinna wynosić co najmniej 120 cm. Akwarium należy zaaranżować tak, aby było w nim dużo wolnej przestrzeni do pływania,
a jednocześnie znalazły się potrzebne rybom kryjówki. Dno zbiornika najlepiej wysypać piaskiem lub drobnym żwirem, a jako dekoracji użyć kamieni i korzeni. Oświetlenie akwarium nie powinno być zbyt silne. Ryby te mają tendencję do niszczenia i skubania roślin, szczególnie delikatnych. Gatunek wymaga dość twardej i zasadowej wody o temperaturze z zakresu 24-27 °C.
Ryby nie są zbyt wymagające jeśli chodzi o wyżywienie. Chętnie jedzą zarówno gotowe pokarmy dla pielęgnic, jak i pokarm żywy czy mrożony. Ich dieta powinna się składać w równiej mierze z pokarmów roślinnych i zwierzęcych.

Rozmnażanie:
Dość łatwe w warunkach akwariowych pod warunkiem posiadania dobranej pary, co z kolei może nastręczać pewnych problemów. Przypadkowo zestawione dorosłe osobniki przeciwnej płci mogą reagować na siebie agresywnie. Najlepiej rozpocząć od hodowli kilku sztuk młodych osobników,
i poczekać aż same dobiorą się w pary. Każdą nowa parę natychmiast odłowić do osobnego akwarium, ponieważ mogą one wykazywać zachowanie terytorialne w stosunku do innych osobników ze stada. Dobrana para zazwyczaj pozostaje ze sobą do końca życia, a nawet dłużej- po śmierci samca samica często pozostaje we „wdowieństwie” i nie dopuszcza do siebie innych partnerów.
Tarło zazwyczaj odbywa się poza wzrokiem akwarysty, najczęściej w grocie skalnej, doniczce lub plątaninie korzeni. Samica składa około 400 jaj w dołku, który wcześniej wykopała w podłożu. Po złożeniu ikry samica pilnuje jej, podczas gdy samiec patroluje teren. Po 2-3 dniach z jaj wykluwają się larwy, a po kolejnych 5-6 narybek zaczyna pływać swobodnie po zbiorniku w poszukiwaniu pożywienia. Przez cały ten czas rodzice pilnują potomstwa. Narybek można karmić larwami solowca oraz roztartą na pył suchą karmą od momentu, kiedy zaczyna samodzielnie pływać.

Podziel się tym artykułem ze znajomymi:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Galeria