Nazwa: Pielęgnica Sajica

Nazwa łacińska: Cichlasoma sajica

Rząd: Okoniokształtne (Perciformes)

Rodzina: Pielęgnicowate (Cichlidae)

Pochodzenie: Kostaryka i Panama

Wielkość: 10-12 cm

Usposobienie: Łagodne

Wielkość akwarium: > 120 l

Temperatura wody: 22-27 °C

Parametry wody: miękka do średnio twardej, pH 6,5-7,5

Pokarm: mięsny żywy i mrożony

Charakterystyka:
Pielęgnica Sajica w naturze zamieszkuje wody płynące oraz czasem wody stojące Kostaryki i Panamy. Charakteryzuje się spłaszczoną bocznie, owalną sylwetką. Posiada ciało ubarwione na szary, a w górnej części żółtawy kolor z widocznym fioletowo- niebieskim połyskiem. Na tym tle rysuje się 8-10 ciemnych pręg. U dojrzałych ryb czasem na pierwszy rzut oka widoczna jest tylko jedna pręga, przechodząca przez środek ciała. Głowa jest zazwyczaj szara lub brązowa z niebieskimi pokrywami skrzelowymi i również niebieskimi połyskującymi oczami. Płeć dość łatwa do odróżnienia. Samce są nieco większe i dorastają do 12 cm, podczas gdy samice zazwyczaj osiągają 8-10 cm. Płetwa grzbietowa i odbytowa samca są bardziej wydłużone, jest też lepiej wybarwiony niż samica. U dojrzałych samców można też zauważyć na głowie garb tłuszczowy, który rośnie z wiekiem. W czasie opieki na ikrą i narybkiem głowy i przednie części tułowia samic ciemnieją.

Pielęgnice Sajica są spokojnymi, a nawet płochliwymi rybami. Często chowają się za roślinami na widok nieznanej osoby zbliżającej się do akwarium. Przebywają głównie w dennej i środkowej części zbiornika, gdzie nieustannie poszukują pożywienia rozgarniając piasek, a nawet przewracając kamienie. Nadają się do hodowli w akwarium towarzyskim z innymi spokojnymi pielęgnicami, z wyjątkiem Pielęgnic zebr,
z którymi mogą tworzyć krzyżówki. Choć są terytorialne, bronią tylko niewielkiego rewiru, nie robiąc przy tym krzywdy innym rybom.
Akwarium dla tych ryb powinno być dość duże, wyposażone w liczne kryjówki. Jako podłoże najlepiej sprawdzi się piasek lub drobny żwir, w którym te pielęgnice lubią grzebać. Polecane są tylko rośliny mocne i dobrze ukorzenione, których ryby nie zdołają wykopać. Do dekoracji warto użyć kamieni, na których pielęgnice składają ikrę, korzeniu oraz wszelkich ozdób mogących stanowić kryjówki. Pielęgnice Sajica dość dobrze adaptują się do różnych parametrów wody, choć najlepsza będzie średnio twarda o pH
w przedziale 6,0-7,5. Optymalna temperatura to 24-25 °C, choć może być również kilka stopni niższa lub wyższa. Wymagana wydajna filtracja i częste podmiany, ponieważ ryby dość mocno zanieczyszczają wodę wiecznie grzebiąc w podłożu. Oświetlenie nie powinno być zbyt intensywne.

Jest rybą niekłopotliwą do wykarmienia. Zjada praktycznie każdy pokarm dostępny w sprzedaży, zarówno roślinny, jak i zwierzęcy, a także wszelkiego typu gotowe granulaty. Należy dbać o urozmaicenie diety. Pielęgnica Sajica jest dość żarłoczna i wymaga karmienie 2 razy dziennie. Pokarm pobiera głównie z dna.

Rozmnażanie:
Rozmnażanie tych pielęgnic jest dość łatwe i często kończy się powodzeniem. Najlepiej gdyby ryby mogły dobrać się swobodnie w pary z większej grupy. W akwarium ogólnym para może być zbyt zestresowana obecnością innych ryb, dlatego warto ją odłowić i przenieść do akwarium tarliskowego. Odbycie tarła poprzedza kopanie dołków w podłożu, w które zaangażowany jest zarówno samiec jak i samica. Ikra składana jest na pionowych lub ukośnych krawędziach kamieni, skąd przenoszona jest przez samca do wcześniej przygotowanych dołków. O jaja i larwy dba głównie samiec, wachlując je i czyszcząc pyskiem, samica przyłącza się do opieki sporadycznie. Po 3 dniach z ikry wylegają się larwy, które po kolejnym tygodniu zaczynają pływać po zbiorniku. W opiekę nad narybkiem angażują się oboje rodzice. Młodym można podawać suchy pokarm w formie pyłu, larwy artemii oraz przetarte żółtko jajka.
Zdarza się, że rodzice podejmują się kontroli ilości posiadanego potomstwa i z tego powodu zjadają część ikry, by potem z oddaniem opiekować się pozostałymi jajeczkami.

Ciekawostki:
Nazwa ryby powstała od pierwszych liter imienia i nazwiska dyrektora Biblioteki Kongresowej w Kostaryce, Salvadora Jimeneza Canossy (SaJiCa), jako podziękowanie i dowód uznania ze strony odkrywcy ryby W.A. Bussing’a.

Podziel się tym artykułem ze znajomymi:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Galeria