Nazwa: Pielęgnica sewerum

Nazwa łacińska: Heros efasciatus

Rząd: Okoniokształtne

Rodzina: Pielęgnicowate (Cichlidae)

Pochodzenie: Ameryka Południowa, całe dorzecze Amazonki

Wielkość: 30cm w naturze; 20-25 w akwarium

Usposobienie: Jak na tak dużą rybę jest łagodna.

Wielkość akwarium: > 300 l

Temperatura wody: 22-29 °C

Parametry wody: pH 5.5-7,0 GH 1-8 °dGH

Pokarm: Suchy, żywy, mrożony

Charakterystyka:
Pięknie ubarwiona ryba o długości nawet do 25 cm. Często mylona z Pielęgnicą Plamooką, Pielęgnicą zieloną, (Heros severus). Charakteryzuje się spłaszczonym ciałem o okrągłym kształcie. Samce można poznać po intensywniejszym wybarwieniu i garbie tłuszczowym pojawiającym się
u starszych osobników. Pielęgnica sewerum jest to gatunek spokojny, jednak w okresie tarła są bardzo terytorialne – mogą walczyć ze sobą chwytając się za szczęki i usiłując wypchnąć przeciwnika ze swojej części akwarium.
Ten gatunek najlepiej czuje się z towarzyszem, dlatego minimum w jednym akwarium powinniśmy chodować parę severum. Dla samej pary akwarium powinno mieć 240 litrów, jednak jeśli planujemy wprowadzać więcej ryb, konieczny będzie większy zbiornik. Podłoże najlepiej wysypać piaskiem
a całość udekorować korzeniami, kamieniami i roślinami, które przy okazji zapewne posłużą również jako przysmak dla ryb. Koniecznie trzeba wyposażyć akwarium w wydajny filtr. Woda powinna być kwaśna i miękka.

Ryby te są wszystkożerne – w akwarium można im dawać pokarmy suche, żywe i mrożone takie jak dżdżownice, krewetki czy ochotki, a także warzywa – między innymi sałatę, groszek, szpinak i inne zielone warzywa.

Rozmnażanie:
Nie jest to trudny proces. Jeśli mamy więcej pielęgnic, po jakimś czasie wyłoni się wśród nich para. Nie ma potrzeby przenoszenia ryb do oddzielnego zbiornika. Para sama wybierze sobie miejsce tarliska – korzeń, płaski kamień lub inną wolną przestrzeń. Samica zostawi na przygotowanej powierzchni jaja, które następnie zostaną zapłodnione przez samca. Wylęg nastąpi po 3-5 dniach. Narybek zostanie przeniesiony przez matkę do wykopanego wcześniej dołka. Rodzice opiekują się zarówno ikrą jak i młodym narybkiem – choć w młodym wieku mają tendencję do jego zjadania.

Podziel się tym artykułem ze znajomymi:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Galeria