Tęczanka mniejsza
22 Sep 2021, Geschrieben von Od 120 L do 450 L, Ryby akwariowe, Tęczankowate in![Ryby akwariowe](https://podwodnekrolestwo.pl/wp-content/uploads/2021/09/Teczanka-mniejsza.jpg)
Nazwa: Tęczanka mniejsza
Nazwa łacińska: Melanotaenia maccullochi
Rząd: Aterynokształtne (Atheriniformes)
Rodzina: Tęczankowate (Melanotaeniidae)
Pochodzenie: Australia, Papua-Nowa Gwinea
Wielkość: 6 cm
Usposobienie: Łagodne
Wielkość akwarium: > 120 l
Temperatura wody: 24-30° C
Parametry wody: pH 5,5 - 8.0, miękka do twardej
Pokarm: Żywy, mrożony, suchy
Charakterystyka:
Gatunek ten występuje naturalnie na dość dużym terytorium i zajmuje bardzo zróżnicowane siedliska, dominują jednak obszary bagienne i płytkie, zarośnięte strumienie z niezbyt przejrzystą wodą i słabym nurtem. Poszczególne populacje mogą się różnić między sobą nieznacznie wyglądem oraz preferencjami dotyczącymi parametrów wody.
Te niewielkie ryby mogą dorastać do 7 cm długości, choć zazwyczaj osiągają 5-6 cm. Mają podłużne wąskie ciała z niewielką głowa i dużym okiem. Mogą występować w różnych wariantach kolorystycznych, choć najczęściej są srebrzystozielone z jaśniejszym brzuchem. Wzdłuż ciała ciągną się, charakterystyczne dla gatunku, czerwonawe lub brązowawe cienkie paski. Płetwy żółte, pomarańczowe lub czerwone w zależności od kondycji i pochodzenia ryby. Płeć dość łatwa do odróżnienia- samce są mniejsze szczuplejsze i lepiej wybarwione od samic. Mają ponadto dłuższe i bardziej kolorowe płetwy grzbietowe i odbytowe.
Ryba spokojna, niesprawiająca problemu i adaptująca się w różnych środowiskach. Trzymana pojedynczo lub w parach może być nieśmiała i płochliwa, dlatego najlepiej hodować grupę składającą się co najmniej z 6-8 osobników tego gatunku. W grupie staje się bardzo ruchliwa, ponadto samce znacznie lepiej się wybarwiają. Świetnie odnajduje się w akwarium towarzyskim z innymi tęczankami o podobnej wielkości czy kąsaczami.
Choć teczanka mniejsza jest rybą o niewielkich rozmiarach, ze względu na dużą ruchliwość wymaga sporej przestrzeni do pływania. W akwarium powinny więc znaleźć się zarówno wolne przestrzenie, jak i obszary z gęstą roślinnością. Wydajna filtracja, nie powodująca jednak silnego nurtu. Kluczowa jest jakość wody, dlatego wskazana jest cotygodniowa podmiana około 20% pojemności zbiornika.
Gatunek w zasadzie wszystkożerny- akceptuje większość dostępnych karm. Regularne podawanie żywych pokarmów wysokiej jakości pomoże rybom lepiej się wybarwić.
Rozmnażanie:
Gatunek rozmnażający się nieprzerwanie w odstępach przez cały rok, jednak szczyt jego możliwości prokreacyjnych przypada od października do grudnia. Do tarła przystępować mogą już osobniki wielkości 3 cm, gotowość do rozmnażania można poznać u samców po jasnym pasku biegnącym od pyska do płetwy grzbietowej.
Najlepiej wybrać najgrubszą samice oraz dorodnego samca i przenieść parę do niewielkiego zbiornika tarliskowego z dużą ilością roślin drobnolistnych lub mchu jawajskiego. Do rozmnażania można je skłonić nieznacznie podnosząc temperaturę wody. Do tarła dochodzi zazwyczaj we wczesnych godzinach rannych. Samica składa po 20-30 jaj przez kilka kolejnych dni. Ikra przymocowywana jest do roślin za pomocą białych nitek. Ponieważ tarlaki mogą zjadać jaja, najbezpieczniej jest sprawdzać codziennie i odławiać ikrę do oddzielnego zbiornika.
Wylęg następuje po około 7-10 dniach, a po kolejnych 4 dniach narybek zaczyna pływać pod powierzchnią w poszukiwaniu pokarmu. Można podawać mu pierwotniaki, stopniowo przechodząc na rozdrobniony pokarm pływający. Dobrze karmiony narybek jest zdolny do rozrodu po około 4-5 miesiącach.