Nazwa: Gupik pawie oczko

Nazwa łacińska: Poecilia reticulata

Rząd: Karpieńcokształtne

Rodzina: Piękniczkowate (Poeciliidae)

Pochodzenie: Ameryka Środkowa i Południowa a także Azja i Afryka

Wielkość: samiec do 3 cm a samica do 5 cm

Usposobienie: łagodne

Wielkość akwarium: > 40 l

Temperatura wody: 22-26 °C

Parametry wody: pH 12-25, GH 12-25 dGH

Pokarm: suchy w płatkach i mikro granule oraz drobny mrożony i żywy

Charakterystyka:
Gupik to dość prosta w hodowli ryba akwariowa a jednocześnie jedna z najbardziej efektownych
i popularnych. Pierwsze wzmianki o tej rybie pojawiły się w 1908 roku. Wtedy właśnie Gupik został opisany przez Pana Johna Paula Arnolda . Od tamtej pory Gupik stał się jedną z najpopularniejszych ryb akwariowych. Często Gupiki polecane są początkującym akwarystom ponieważ są towarzyskie i bez problemów aklimatyzują się w akwariach wielogatunkowych. Lubią szczególnie zbiorniki z gęstą obsada roślinną. Gatunek ten zyskał sobie grono zwolenników na całym świecie do tego stopnia, że obecnie co roku organizowane są coroczne Mistrzostwa Europy hodowców. Występuje na terenie Ameryki Środkowej i Południowej a także w Azji i Afryce. Można go spotkać w Brazylii, Wenezueli, Trynidadzie, Guadelupie, Gujanie , Barbadosie, Indonezji, Indiach, Arabii Saudyjskiej, Zambii, Ugandzie i RPA.

Rozmnażanie:
Gupik jest rybą jajożyworodną. Samiec dokonuje zapłodnienia za pomocą płetwy odbytowej przekształconej w gonopodium. Ciąża trwa od 22 do 26 dni. Samice rodzą w pełni wykształcone i zdolne do samodzielnego życia młode. Aby stworzyć bezpieczne warunki do porodu dobrze jest samice oddzielić od pozostałych ryb do osobnego zbiornika i umieścić ją w kotniku aby i ona nie stanowiła zagrożenia dla młodych. Temperatura wody powinna wahać w przedziale 22-24 C. W przypadku pozostawienia samicy
w zbiorniku z pozostałymi rybami dobrze jest zapewnić bogatą obsadę roślin w szczególności przypowierzchniowych. Ilość młodych waha się od kilku do kilkudziesięciu sztuk.

Ciekawostki:
– Gupiki zostały wprowadzone w różne części świata w celu zwalczania komarów przenoszących malarię. Dzięki temu ryby zaaklimatyzowały się w wielu różnych regionach strefy klimatu zwrotnikowego
i podzwrotnikowego.
– Gupiki bardzo lubią średnio-twardą lub twardą wodę, bardzo źle natomiast znoszą wodę miękką.
– Samicę w ciąży rozpoznamy po ciemnej plamie za jej płetwą odbytową, znajdującej się tuż pod brzuchem. Ciąża samicy średnio trwa od 4 do 6 tygodni, z której powstaje od 5 aż do 100 małych rybek.
– Bardzo popularne jest organizowanie przez akwarystów wystaw i konkursów dla gupików, w celu usystematyzowania kształtu płetwy ogonowej i grzbietowej, odpowiednich proporcji ciała, barwę oraz sposób pływania opracowano pewne normy związane z systemem punktowania tych rybek. Aktualnie wyróżnia się 12 standardowych rodzajów gupików, głównie ze względu na kształt płetwy ogonowej.
Może przybierać formę:
– wachlarza (wąski trójkąt, którego wierzchołek tworzy odpowiedni kąt)
– triangel (płetwa ogonowa powinna mieć kształt szerokiego trójkąta, a trójkąt wierzchołkowy ma odpowiednią ilość stopni)
– welon (górna krawędź płetwy powinna być łukowato wygięta, a tylna krawędź powinna być wklęsła)
– proporczyk (płetwa ma kształt wydłużonego prostokąta zaokrąglonego u nasady)
– dwumiecz (płetwa musi być owalna, promienie powinny być w kształcie mieczy)
– górny miecz (płetwa jest owalna, promienie są mieczowato wydłużone i biegną równolegle wzdłuż ciała)
– dolny miecz – płetwa ma mieć kształt owalny, jej dolne promienie są wydłużone na kształt miecza
– lira – płetwa ogonowa powinna kształtem przypominać instrument muzyczny lirę
– łopatka – płetwa ogonowa w kształcie łopatki potocznie zwanej saperką
– płomyk – płetwa ogonowa jest w kształcie płomienia świecy
– rakietka – płetwa okrągła w kształcie rakietki do tenisa stołowego
– igiełka – płetwa jest okrągła i wydłużona w kształcie igły

– Samice gupików żyją dłużej od samców nawet o kilka lat. Charakterystyczne jest, że stare samice stają się zazwyczaj garbate.
– Gupiki są skłonne do przekarmiania, jeśli w akwarium jest za dużo jedzenia, to właśnie ta ryba będzie jadła dotąd, aż pokarm będzie dostępny. Jeśli ryba jest przejedzona można to bardzo łatwo zaobserwować, zauważymy nadęty brzuch i właśnie wtedy powinniśmy podjąć decyzję, aby odstawić rybom pokarm co najmniej na 2 dni.

Podziel się tym artykułem ze znajomymi:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Galeria